ΩτοΡινοΛαρυγγολογικα

 

Ωτορινολαρυγγολοικά περιστατικάΑΙΦΝΙΔΙΑ ΒΑΡΗΚΟΪΑ

  • Εμβοές
  • Ακουστικός τραυματισμός
  • Κακοήθης Εξωτερική Ωτίτιδα
  • Φλεγμονή μαλακών μορίων Κεφαλής – Τραχήλου

 

Εφαρμογές Υπερβαρικού Οξυγόνου

Οι περισσότεροι θεωρούμε την ακοή ως κάτι δεδομένο. Ωστόσο, το 5% των παιδιών στην Ελλάδα έχουν κάποια μορφή βαρηκοΐας όπως και το ήμισυ των ηλικιωμένων, ενώ δεν είναι λίγα τα άτομα που ανήκουν στην ηλιακή ομάδα 30 – 55 ετών με ποιότητα ακοής 65 χρόνου. Αυτό δυσχεραίνει την επικοινωνία αυτών των ανθρώπων, οδηγεί σε κοινωνικούς αποκλεισμούς και έχει ολέθριες συνέπειες στην ψυχοκοινωνική ανάπτυξη των παιδιών, καθώς η ακοή, αποτελεί το “εργαλείο” που μας επιτρέπει να δεχόμαστε ερεθίσματα και να επικοινωνούμε με το περιβάλλον.

Το ταξίδι του ήχου:

Ο ήχος δεν είναι παρά ακουστικά κύματα αέρα τα οποία συλλέγονται από το πτερύγιο του αφτιού και εισέρχονται στον ακουστικό πόρο, στη συνέχεια μεταφέρονται στο τύμπανο, το οποίο δονείται και μεταδίδει την κίνηση σε ένα σύστημα τριών μικροσκοπικών οσταρίων: την σφύρα, τον άκμονα και τον αναβολέα.
Το άκρο του αναβολέα είναι σε επαφή με την ωοειδή θυρίδα του κοχλία και καθώς δονείται, μεταδίδει την κίνηση στη λέμφο που περιέχει ο κοχλίας. Οι μετακινήσεις της λέμφου γίνονται αντιληπτές από τα 6.000 περίπου τριχίδια και μετατρέπονται σε ηλεκτρικά σήματα που μεταδίδονται στον εγκέφαλο διαμέσου του ακουστικού νεύρου ώστε να “μεταφραστούν” σε ήχους.

Η νευροαισθητήριος αιφνίδια βαρηκοΐα (SSNHL) είναι επείγουσα ωτολογική νόσος και απαιτεί άμεση έναρξη θεραπείας. Παρότι η ακριβής αιτιολογία της SSNHL δεν είναι γνωστή, υπάρχουν διάφορες θεωρίες όσον αφορά την αιτιολογία της, με πιο δημοφιλείς αυτές:

  1. της ιογενούς, (ερπητοϊός, κυτταρομεγαλοϊός,, ο ιός της ανεμοβλογιάς, της ινφλουένζας, της ερυθράς, της ιλαράς, της παρωτίτιδος, του HIV, του μυκοπλάσματος, της Κρυπτοκοκκικής μηνιγγίτιδος, της σύφιλής και ιλαράς),
  2. της αγγειακής,
  3. της αυτοάνοσης,
  4. της τραυματικής ρήξης.

Η νευροαισθητήριος βαρηκοΐα, θεωρείται ότι είναι αιφνίδια όταν εγκαθίσταται στιγμιαία ή εντός 72 ωρών και υπερβαίνει τα 30 db σε 3 παρακείμενες ακοομετρικά συχνότητες. Η αιφνίδια βαρηκοΐα είναι ασυνήθης και η ανεύρεση της αιτίας της δύσκολη. Η επίπτωση της νόσου είναι 5-20 ανά 100.000 στη μονόπλευρη και ~2% στην αμφίπλευρη. Στο 60% των περιπτώσεων είναι ιδιοπαθής (αγνώστου αιτιολογίας). Αυτό που συμβαίνει στην νευροαισθητήριο αιφνίδια βαρηκοϊα είναι είναι η παραγωγή οιδήματος και η ελάττωση της αρτηριακής παροχής στον κοχλία.

Κλινική εικόνα

Η αιφνίδια εγκατάστασή της βαρηκοΐας συνήθως συνοδεύεται από εμβοές (οι οποίες μπορεί να περιγραφτούν σαν μία αίσθηση συνεχούς ή διακοπτόμενου ήχου), και ίλιγγο. Συχνά υπάρχει αίσθημα πληρότητας στο αυτί, το οποίο μπορεί να οδηγήσει σε εσφαλμένη διάγνωση και λήψη αποσυμφορητικών, αντιβιοτικών, αντιισταμινικών.

Διάγνωση

Η διάγνωση της SSNHL απαιτεί:

  1. Εξέταση κεφαλής- τραχήλου, με επικέντρωση στον ακοολογικό έλεγχο, εξέταση με διαπασών, ωτοσκόπηση, τυμπανομετρία, ακοόγραμμα και ακουστικά προκλητά δυναμικά του εγκεφαλικού στελέχους.
  2. Μαγνητική τομογραφία εγκεφάλου με χορήγηση σκιαγραφικού για τον έλεγχο των γεφυροπαγκεφαλιδικών γωνιών και τον αποκλεισμό ακουστικού νευρινώματος.
  3. Αξονική τομογραφία των κροταφικών οστών καθώς θα αναδείξει πιθανές γενετικές ανωμαλίες του έσω ωτός.
  4. Εργαστηριακές εξετάσεις που αφορούν ηλεκτρολύτες, αυτοαντισώματα, ρευματοειδή παράγοντα, προθρομβίνη, χοληστερίνη, τριγλυκερίδια, αντισώματα έναντι ιών και έλεγχο για σακχαρώδη διαβήτη, σύφιλη, θυρεοειδοπάθεια.

Θεραπεία

Για τη θεραπεία της ιδιοπαθούς νευροαισθητικής απώλειας ακοής πολλά φαρμακευτικά ιδιοσκευάσματα έχουν χρησιμοποιηθεί προκειμένου να βελτιώσουν την πρόγνωση των ασθενών: γλυκοκορτικοειδή, αντιιικοί, αντιπηκτικοί, αγγειοδιασταλτικοί και αντιφλεγμονώδεις παράγοντες, όμως αυτή θεραπεία παραμένει αμφιλεγόμενη.

Παρά το γεγονός ότι η πραγματική αιτιολογία της SSNHL παραμένει αβέβαιη, έχει παρατηρηθεί ότι η θεραπεία με Υπερβαρικό Οξυγόνο μπορεί να αποτελέσει μία αποτελεσματική θεραπευτική προσέγγιση στην αντιμετώπιση της, καθώς το υπερβαρικό οξυγόνο μπορεί να βελτιώσει σημαντικά την απώλεια ακοής ή/ και τη μείωση των εμβοών, αφού εκμεταλλεύεται την δυνατότητα που έχει το πλάσμα, να παρακάμψει όλα τα εμπόδια που συναντούν τα ερυθρά αιμοσφαίρια, και να φθάσει στην περιοχή του κοχλία, μειώνοντας την υποξία που μπορεί να υπάρχει στο έσω ους. Επιπλέον, έχει βρεθεί ότι βελτιώνει την αιμορρεολογία, μειώνει το πιθανό οίδημα και επιταχύνει τους μηχανισμούς αποκατάστασης και αναδόμησης, με αποτέλεσμα να αποκαταστήσει την ακοή ή σημαντικό ποσοστό αυτής και να προλάβει τις ενδοοργανικές αλλοιώσεις πριν φτάσουμε σε μη αναστρέψιμο σημεία όπου η κυτταρική καταστροφή θα είναι αναπόφευκτη. Σημαντικό ρόλο στην έκβαση της θεραπείας με υπερβαρικό οξυγόνο φαίνεται να διαδραματίζουν ο χρόνος έναρξης της θεραπείας, η ηλικία του ασθενή, ο τύπος της ακοομετρικής καμπύλης, ο ίλιγγος και η απώλεια ακοής στο άλλο αυτί.

Αν και δεν μπορούμε να αποκλείσουμε το ενδεχόμενο η ακοή να αποκατασταθεί αυτόματα σε ποσοστό που ανέρχεται στο 65%, τα θεαματικά αποτελέσματα που έχει να επιδείξει το Υπερβαρικό Οξυγόνο όταν χρησιμοποιηθεί έγκαιρα, επιβάλουν τη χρήση του προκειμένου οι πιθανότητες επανάκτησης της ακοής, να γίνουν πολύ μεγαλύτερες.

 

Βιβλιογραφία

  • Aslan I, Oysu C, Veyseller B, Baserer N (2002) Does the addition of hyperbaric oxygen therapy to the conventional treatment modalities inXuence the outcome of sudden deafness?
  • Byl FM Jr (1984) Sudden hearing loss: eight years’ experience and suggested prognostic tableHughes GB, Freedman MA, Haberkamp TJ, Guay ME (1996) Sudden sensorineural hearing loss.
  • Kau RJ, Sendtner-Gress K, Ganzer U, Arnold W (1997) EVectiveness of hyperbaric oxygen therapy in patients with acute and chronic cochlear disorders
  • Kubo T, Matsunaga T, Asai H, Kawamoto K, Kusakari J, Nomura Y, Oda M, Yanagita N, Niwa H, Uemura T, Komune S (1988) EYcacy of deWbrinogenation and steroid therapies on sudden deafness. Arch Otolaryngol Head Neck Surg 114:649–652
  • Laird N, Wilson WR (1983) Predicting recovery from idiopathic sudden hearing loss.
  • Lamm C, Walliser U, Schumann K, Lamm K (1988) Oxygen partial pressure measurements in the perilymph and scala tympani in normo- and hyperbaric conditions.
  • Lamm K, Lamm H, Arnold W (1998) EVect of hyperbaric oxygen therapy in comparison to conventional or placebo therapy or no treatment in idiopathic sudden hearing loss, acoustic trauma, noise-induced hearing loss
  • Κ.Κ. Jain, Textbook of Hyperbaric Medicine, 2004
  • Daniel Mathieu et al., Handbook on Hyperbaric Medicine, 2006